فرهنگ ایران باستان
آرشیو وبلاگ
نویسنده: داریوش کیانی - ۱۳۸٦/۱٠/۱٤

انتشار مقاله‌ای آکنده از تعبیرات و اصطلاحات متعلق به جریان تجزیه‌طلب و میهن‌ستیز پان‌ترکیسم، تحت عنوان «شهری میان آتشکده‌های زرتشتی» در شماره 2182 روزنامه جام جم، حیرت و شگفتی خوانندگان این مطبوعه‌ی وابسته به رسانه‌ی ملی را - که می‌بایست در همه حال حافظ و حامی وحدت و هویت ملی باشد - برانگیخت. تکاپوی فزاینده، اما سخت مذبوحانه و بی‌فرجام گروهک‌های تجزیه‌طلب جهت تفرقه‌افکنی میان ایرانیان و القای این توهم که میان ملت واحد و یکپارچه‌ی ایران تفاوت‌ها و اختلافات عمیق فرهنگی و ملی وجود دارد و لذا هزارتکه شدن خاک ایران امری بایسته و ضروری است، در طول چند سال اخیر با اهداف شوم امپریالیسم جهانی که خواهان براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران از طریق آسیب زدن به تمامیت ارضی ایران است، سخت در هم تنیده است. در چنین اوضاعی که اشرار تجزیه‌طلب، اعم از پان‌عرب و پان‌ترک، به راهنمایی و پشتیبانی پیدا و پنهان دشمنان نظام و ملت ایران به اقدامات تروریستی در جنوب شرق و جنوب غرب، و آشوب‌طلبی در شمال غرب ایران روی آورده‌اند، از مسؤولان و دست‌اندرکاران رسانه‌ی ملی انتظار می‌رود که بیش از دیگران در برابر تحرکات خزنده‌ی دشمنان بیگانه و ایادی فریب‌خورده‌ی داخلی آن دقت و هشیاری به خرج دهند.
در مقاله‌ی مورد بحث، کاربرد عنوان «آذربایجان جنوبی» - که ساخته و پرداخته‌ی پان‌ترکیست‌های جمهوری آذربایجان در عصر استالین است - برای اشاره به استان‌های شمال غرب ایران (آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل)، هدفی به آشکارا تجزیه‌طلبانه دارد؛ چرا که با اطلاق عنوان «آذربایجان شمالی» به جمهوری آذربایجان و «آذربایجان جنوبی» به شمال غرب ایران می‌خواهند چنین القا کنند که این دو سرزمین ِ به لحاظ تاریخی و ملی یکسره جدا و سوا از هم، در اصل واحد و یگانه بوده که سپس به علت تهاجم ایران و روسیه‌ی تزاری به دو نیمه‌ تقسیم شده و اینک می‌بایست هر چه سریع‌تر برای به هم پیوستن و یگانه ساختن این دو نیمه‌ی از هم جدا افتاده به تلاش و مبارزه برخاست!
در جای دیگری از همان مقاله از «تاخت و تاز اقوام وحشی پارس» سخن رفته است که باز تعبیری یکسره پان‌ترکیستی و نژادپرستانه و مبتنی بر این ایده‌ی موهوم است که ایرانیان نه «ملتی» با سرگذشت و سرنوشت و منشأ واحد، بل که متشکل از دو «قوم» کاملا متفاوت و متعارض‌اند که گویا یکی وحشی و ظالم و حاکم، به نام «فارس»، و دیگری متمدن و مظلوم و محروم به نام «ترک» است! با داشتن چنین ایده‌ی نژادپرستانه‌ای است که تجزیه‌طلبان پان‌ترکیست ملت واحد ایران را به صرف داشتن تفاوت‌های زبانی، چندپاره می‌کنند و دشمن یک‌دیگر جلوه می‌دهند.
از سوی دیگر درج عنوانی چون «کشور آذربایجان» در همان مقاله نیز در پی القای این توهم است که شمال غرب ایران سرزمینی با ملیت و ملتی جدا و سوا از باقی ایران است و همین جداگانگی و تفاوت ساختگی موجب آن است که این بخش از ایران کشور و دولت جداگانه‌ای را برای خود تشکیل دهد! این ادعای موهوم و مغرضانه در حالی است که سرزمین آذربایجان در طول تاریخ ایران یکی از استان‌های اصلی آن و جزیی لاینفک از ملیت و ملت و خاک ایران بوده و هست.
امروزه رسالت همه‌ی ایرانیان آزاده و میهن‌دوست، تلاش در جهت حفظ و تحکیم وحدت ملی و سرفرازی ایران است.
(این نوشته به روزنامه جام جم ارسال شده است)

داریوش کیانی
نویسنده و پژوهشگر در حوزه تاریخ، ادیان و اساطیر ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :