فرهنگ ایران باستان
آرشیو وبلاگ
نویسنده: داریوش کیانی - ۱۳۸٤/۱٢/۱٦

ارتیستون (Artystone)، اسم شخص زنانه‌ی پارسی، تنها به شکل یونانی Artystōnē ارتیستونه (هردوت 3/88/2؛ 7/69/2؛ 7/72/2) و شکل ایلامی Ir-da-iš-du-na و Ir-taš-du-na گواهی شده است. این گونه‌های غیرایرانی، منعکس کننده‌ی نام پارسی باستان Rtastūnā* "ستون ارته (= راستی خدای‌وار شده)" هستند. از نوشته‌های هردوت آگاه‌ایم که ارتیستون یکی از دختران کورش بزرگ، و در نتیجه خواهر (یا خواهر ناتنی) آتوسا بود (3/88/2)، که با داریوش بزرگ ازدواج کرد (همان جا) و مادر ارشام (7/69/2) و گبریاس (7/72/2) بود. الواح تخت جمشید نشان می‌دهند که وی مالک چندین کاخ در نقاط مختلفی در سراسر پارس بوده است؛ و برخی سهمیه‌‌های گواهی شده در همان الواح (PF 733-34, 2035)، گویای آن‌اند که ارتیستون، که دوبار du-uk-ši-iš "شاه‌دخت" خوانده شده، ضیافت‌های باشکوهی را، نه به ندرت، گاه همراه با پسرش ارشام، ترتیب می‌داده است. (دانشنامه‌ی ایرانیکا، ج 2، ص 665).

----------------------------------------------
+ زبان فارسی از آشوب تا سامان (دکتر جلیل دوستخواه)

داریوش کیانی
نویسنده و پژوهشگر در حوزه تاریخ، ادیان و اساطیر ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :