فرهنگ ایران باستان
آرشیو وبلاگ
نویسنده: داریوش کیانی - ۱۳۸٤/٧/۳

انوشوان (Anušawan)، نوه‌ی ارا (Ara) نام پادشاه افسانه‌ای ارمنستان است، که sawsanuer (= وقف شده به درخت چنار) نیز، به سبب پیش گویی و فال بینی او از روی صدای خش خش برگ درختانِ درختستان مقدس واقع در پایتخت سلطنتی ارمنستان، «ارماویر» (Armavir)، خوانده شده است. نام وی حاوی وامواژه‌ی ایرانی anoyš (= بی‌مرگ) است. پایانه‌ی نام وی ممکن است پسوند مضاف الیه ایرانی van- باشد. از آن جا که «ارا» بر این باور بود که مرده و سپس رستاخیز کرده است، نام نوه‌ی او ممکن است با این اسطوره در پیوند باشد. پیشنهاد شده است که نام وی تحریفی از نام Anušarvan (= دارای روانی بی‌مرگ)، با واژه‌ی ایرانی urvan (= روان) است.
به نظر می‌رسد که فال‌بینی و پیشگویی از روی درختان شیوه‌ای بوده است که اورارتوها بدان عمل می‌کرده‌اند، و saws (= درخت چنار) تا سده‌های 13-11 م. در محوطه‌ی کلیساهای ارمنستان کاشته می‌شد. در حدود همان زمان، Maxit‘ar Goš داستانی را برضد این درخت ساخته بود، شاید بدین دلیل که کلیسا می‌خواست باورهای پیش‌مسیحی همچنان برجای مانده‌ی ارمنیان را بدنام و بی‌اعتبار کند.

داریوش کیانی
نویسنده و پژوهشگر در حوزه تاریخ، ادیان و اساطیر ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :