فرهنگ ایران باستان
آرشیو وبلاگ
نویسنده: داریوش کیانی - ۱۳۸٤/۳/٢٦

ادرواوون (Adravvun) اصطلاحی گجراتی برای آیین پارسی* «نامزدی» است. عموماً خود والدین ازدواج‌ها را همراه با رضایت پسر و دختر ترتیب می‌داده‌اند، اما اینک دختران و پسران غالباً پس از مشورت و رای‌زنی با والدین، انتخاب خودشان را انجام می‌دهند.
برای نامزدی، آیین رسمی مربوط به ازدواج، روز فرخنده‌ای تعیین می‌شود. بخش اصلی این آیین، مبادله‌ی دوجانبه‌ی جواهرآلات، سکه‌های نقره، و مجموعه لباس‌های نو است. زنان خانواده‌های دختر و پسر نیز در این آیین ترانه‌هایی را درباره‌ی عروسی می‌خوانند و می‌سرایند. سپس زوج جوان برای درخواست و طلب برکت از اورمزد و آتش (پسر اورمزد) و اردی‌بهشت امهرسپند، به زیارت آتشکده می‌روند. از آن پس، نوعروس نام خانوادگی داماد را می‌پذیرد و در آیین‌های دینی، همیشه نام وی با نام داماد همراه و پیوسته می‌گردد.
--------------------------------
* به زرتشتیان مقیم هند، «پارسی» گفته می‌شود.

داریوش کیانی
نویسنده و پژوهشگر در حوزه تاریخ، ادیان و اساطیر ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :