فرهنگ ایران باستان
آرشیو وبلاگ
نویسنده: داریوش کیانی - ۱۳۸۳/٤/۱٦

"انارک" شهرکی با 2100 نفر جمعیت در منطقه‌ی بیابانک، واقع در شمال شرقی شهر نایین است. گویش انارکی پیوند نزدیکی با گویش نایین دارد، و هر دو اعضای شبکه‌ی هم‌تافته‌ای از گویش‌های محلی هستند که عموماً «گویش‌های مرکزی» ایران خوانده می‌شوند.
+ برخی از واژگان گویش انارکی (aa = آ؛ x = خ):
Ker / Kert: کردن
Keft: افتادن
Waaf / waat: گفتن
Hanik / hanikishtan: نشستن
Mali: بسیار
Engoli: انگشت
Enju: زن
Mul: گردن
Yoshnow / yoahnuft: شنیدن
Masa: بزرگ
Werf: برف
Yumu: لباس
Mallu: گربه
Ber: در
Zuma: داماد
Sibi: سگ
Zuun: زبان
Horsh: فروختن Xu: خواهر
Ko: کوه
Mer: مرد

+ ضمایر:
mu : من
tu : تو
u / I : او
maa : ما
shemaa : شما
uhaa / ihaa : ایشان

+ صرف فعل win / di (= دیدن):
زمان حال:
mu I-win-I (می‌بینم)
گذشته‌ی استمراری:
mu m-I-di (می‌دیدم)
گذشته‌ی ساده:
mu m-I-di (دیدم)
گذشته‌ی بعید:
mu m-I-di-y-a bi (دیده بودم)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ بخش دوم مقاله‌ی «آموزش و پرورش در ایران باستان» را روز آدینه در این تارنما بخوانید.
+ چنان که بیش‌تر دوستان دریافته بودند، به جز بخش پایانی مقاله امروز، مرز ایران و توران مشخص شد در پایگاه خبرگزاری میراث فرهنگی، باقی آن از مقاله «آرش کمان‌گیر» این تارنما برگرفته شده بود.
+ صدای عدالت خواهانه کورش جهانی شد

داریوش کیانی
نویسنده و پژوهشگر در حوزه تاریخ، ادیان و اساطیر ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :