فرهنگ ایران باستان
آرشیو وبلاگ
نویسنده: داریوش کیانی - ۱۳۸۱/۳/٢۳

کشور ما با وجود غنای فرهنگی و برجستگی تمدنی،هویت و ماهیت خویش را آن گونه که شایسته است، نشناخته و نشناسانده است. ریشه‌‌های این معضل را البته در فقر و ضعف فرهنگی جوامع شرقی و نیز در ایدئولژیک شدن فضای فرهنگی کشور می‌توان جست.
ولی امروزه جای خوش‌بختی‌ست که عموم مردم و فرهیختگان، اقبالی شکوه‌مند به تاریخ و فرهنگ کهن ایران یافته‌اند. افزایش شمار کتاب‌‌ها، مجلات و سایت‌‌های وابسته به این موضوع در چند سال اخیر، گواه روشن این سخن است.
اما در جامعه‌ی ما، پژوهش‌گران مسائل تاریخی و فرهنگی اغلب پیرو بوده‌اند تا پیشرو. آن هم نه پیروانی خوب؛ چرا که معلومات و اطلاعات آنان بیش‌تر متکی به تحقیقات کهنه و تجدید‌نظر شده‌ بوده است. در حالی که دانشمندان پیشرو اروپایی و امریکایی، فرهنگ و تاریخ ما را به علمی‌ترین و سنجیده‌ترین گونه‌ای، تحلیلی و موشکافی می‌کنند و روزبه‌روز دانسته‌‌های جدیدتری را به جهان عرضه می‌دارند.
حال، با توجه به همین مسائل و مشکلات، تلاش من این خواهد بود که از طریق مجموعه مقالات و گفتارهایی، بحث و بررسی‌‌هایی علمی ‌ـ انتقادی را درباره‌ی تاریخ و فرهنگ کهن ایران (در این وبلاگ) عرضه نمایم.البته امیدوارم با هم‌اندیشی و همکاری دوستان میهن‌پرست وبلاگی، امکان گسترش پژوهش‌‌های فرهنگی و تاریخی علمی ـ انتقادی در میان جوانان ایرانی، فراهم شود.
هر چند پژوهش در مسائل تاریخی گرایش اصلی مرا تشکیل می‌دهد، لیکن درباره‌ی مسائل اجتماعی جامعه‌ی ایران نیز گفته‌‌های بسیاری دارم و لذا خواهم کوشید تجربیات و یافته‌‌های خود را به عنوان روزنامه‌نگاری که با متن جامعه سروکار و ارتباط بسیاری داشته است، به تدریج در همین وبلاگ، ارائه نمایم.
پس با وجود نامی که به این وبلاگ نهاده‌ام (فرهنگ ایران باستان) بحث‌‌های ما گستره‌ی افزون‌تری داشته و مسائل و موضوعات اجتماعی ایران امروز را نیز دربرخواهدگرفت.
جامعه‌ی ایران به لحاظ داشتن بنیان‌‌های سنتی و ساختار فرهنگی جزمی، هنوز نتوانسته است لایه‌‌های مختلف خود را مدرنیزه کند و از این رو، با مشکلات فراوانی در عرصه‌ی فرهنگ (به معنای عام) روبه‌رو می‌باشدمدنیت، به معنای باورمندی و پای‌بندی به آزادی، مدارا و عقلانیت، امری مغفول در جامعه‌ی ایران است و به علت حاکم نبودن اصول مدنیت بر روابط فردی و اجتماعی ما، تنش، سوءتفاهم،خصومت، قانون‌گریزی و... در جامعه‌ی ما فراوان، بلکه عادی‌ست. به ویژه درباره‌ی محیط‌های اداری، حرف‌‌های زیادی می‌توان گفت و نقد‌های فراوانی نوشت. قانون‌شکنی، مسؤولیت‌گریزی، چاپلوسی، رانت‌‌خواری و... بر بسیاری از محیط‌های کاری و اداری حاکم است و البته هیچ سازوکار و یا مدیریت جسوری برای درمان و اصلاح آن وجود ندارد.

داریوش کیانی
نویسنده و پژوهشگر در حوزه تاریخ، ادیان و اساطیر ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :